﴿1﴾
يَا سُرُورَ الْعَارِفِينَ
﴿2﴾
يَٓا اَنِيسَ الْمُرِيدِينَ
﴿3﴾
يَا مُغِيثَ الْمُشْتَاقِينَ
﴿4﴾
يَا حَبِيبَ التَّوَّابِينَ
﴿5﴾
يَا رَازِقَ الْمُقِلِّينَ
﴿6﴾
يَا رَجَٓاءَ الْمُذْنِبِينَ
﴿7﴾
يَا كَاشِفَ الْمَكْرُوبِينَ
﴿8﴾
يَا مُنَفِّسًا عَنِ الْمَغْمُومِينَ
﴿9﴾
يَا مُفَرِّجًا عَنِ الْمَحْزُونِينَ
﴿10﴾
يَٓا اِلٰهَ الْاَوَّلِينَ وَ اْلاٰخِرِينَ
سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ ﴿٥٢﴾
Cevşen-ül Kebir’in 52. Bab’ı, Allah’ın kuluna olan şefkat ve tesellisini konu alır. Günahkârlar için bir ümit (Recâ), dertliler için bir ferahlık (Kâşifü’l-Mekrûbîn) ve O’nu tanıyanlar için en büyük sevinç kaynağı (Sürûr) olduğu vurgulanır. Bu bab, ilahi rahmetin sığınağıdır.
1
Ey kendisini tanıyanların sevinci
2
Ey kendisini arzulayanların dostu
3
Ey kendisine müştâk olanların imdâdına koşan
4
Ey tövbekârların sevgilisi
5
Ey ihtiyaç sahiplerine rızık veren
6
Ey günahkârların ümidi
7
Ey sıkıntıda olanların ferahlatıcısı
8
Ey gamlılara nefes aldıran
9
Ey mahzunlara kurtuluş yolu gösteren
10
Ey evvel ve âhirlerin ilâhı
Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar