﴿1﴾
يَا حَبِيبَ مَنْ لَا حَبِيبَ لَهُ
﴿2﴾
يَا طَبِيبَ مَنْ لَا طَبِيبَ لَهُ
﴿3﴾
يَا مُجِيبَ مَنْ لَا مُجِيبَ لَهُ
﴿4﴾
يَا شَفِيقَ مَنْ لَا شَفِيقَ لَهُ
﴿5﴾
يَا رَفِيقَ مَنْ لَا رَفِيقَ لَهُ
﴿6﴾
يَا شَفِيعَ مَنْ لَا شَفِيعَ لَهُ
﴿7﴾
يَا مُغِيثَ مَنْ لَا مُغِيثَ لَهُ
﴿8﴾
يَا دَلِيلَ مَنْ لَا دَلِيلَ لَهُ
﴿9﴾
يَا قَٓائِدَ مَنْ لَا قَٓائِدَ لَهُ
﴿10﴾
يَا رَاحِمَ مَنْ لَا رَاحِمَ لَهُ
سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ ﴿٥٨﴾
Cevşen-ül Kebir’in 58. Bab’ı, Allah’ın mutlak kimsesizlerin kimsesi (Enisü’l-Münfidirîn) oluşunu işler. Dünyevi sebeplerin sustuğu, dostların tükendiği ve rehberlerin kaybolduğu noktada; O’nun bir Tabib, bir Refik ve bir Şefî olarak kuluna yettiği vurgulanır. Bu bab, tam bir manevi teselli makamıdır.
1
Ey sevgilisi olmayanların sevgilisi
2
Ey tabibi olmayanların tabibi
3
Ey isteklerini dinleyip cevap verecek kimsesi olmayanların Mucîbi
4
Ey şefkat edecek kimsesi olmayanların şefkat edicisi
5
Ey arkadaşı olmayanların arkadaşı
6
Ey şefaat edecek kimsesi olmayanların Şefîi
7
Ey imdâdına koşacak kimsesi olmayanların imdat edicisi
8
Ey yol gösterecek kimsesi olmayanların yol göstericisi
9
Ey rehberi olmayanların rehberi
10
Ey merhamet edecek kimsesi olmayanların merhamet edicisi
Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar