﴿1﴾
يَا مَنْ يَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِيدِينَ
﴿2﴾
يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَٓائِجَ السَّٓائِلِينَ
﴿3﴾
يَا مَنْ يَسْمَعُ اَنِينَ الْوَالِهِينَ
﴿4﴾
يَا مَنْ يَرٰى بُكَٓاءَ الْخَٓائِفِينَ
﴿5﴾
يَا مَنْ يَعْلَمُ ضَمِيرَ الصَّامِتِينَ
﴿6﴾
يَا مَنْ يَرٰى نَدَمَ النَّادِمِينَ
﴿7﴾
يَا مَنْ يَقْبَلُ عُذْرَ التَّٓائِبِينَ
﴿8﴾
يَا مَنْ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ
﴿9﴾
يَا مَنْ لَا يُضِيعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
﴿10﴾
يَا مَنْ لَا يَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِينَ
سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٦٢﴾
Cevşen-ül Kebir’in 62. Bab’ı, Allah’ın kulunun kalbiyle olan irtibatını (Kurbiyet) işler. Allah’ın sadece sözleri değil, suskunlukları, iniltileri ve pişmanlık dolu bakışları dahi bildiği; her kalbin fısıltısına icabet ettiği vurgulanır. Aynı zamanda hayrın zayi olmayacağı, şerrin ise payidar kalmayacağı müjdesini verir.
1
Ey Kendisini arzulayanların murâdını bilen
2
Ey Kendisinden dilekte bulunanların ihtiyaç duyduklarına sahip olan
3
Ey üzüntüsünden kendinden geçenlerin inlemelerini işiten
4
Ey Kendisinden korkarak ağlayanların ağlayışını gören
5
Ey suskunların içinden geçenleri bilen
6
Ey günahlarından pişmanlık duyanların nedâmetini gören
7
Ey tövbekârların özrünü kabul eden
8
Ey fesatçıların işini düzeltmeyen
9
Ey iyilik yapanların mükâfatını zâyi etmeyen
10
Ey Kendisini tanıyanların kalplerinden uzaklaşmayan
Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar