7. Bab
7. BAB
﴿1﴾ يَا غَافِرَ الْخَطَايَا ﴿2﴾ يَا كَاشِفَ الْبَلَايَا ﴿3﴾ يَا مُنْتَهَى الرَّجَايَا ﴿4﴾ يَا مُجْزِلَ الْعَطَايَا ﴿5﴾ يَا وَاسِعَ الْهَدَايَا ﴿6﴾ يَا رَازِقَ الْبَرَايَا ﴿7﴾ يَا قَاضِىَ الْمُنَايَا ﴿8﴾ يَا سَامِعَ الشَّكَايَا ﴿9﴾ يَا بَاعِثَ السَّرَايَا ﴿10﴾ يَا مُطْلِقَ اْلاُسَارٰى
سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ ﴿٧﴾
Cevşen-ül Kebir’in 7. Bab’ı, ilahi mağfiretin ve cömertliğin kapılarını aralar. Allah’ın hataları bağışlayan (Ğâfire’l-Hatâyâ), belaları defeden ve mahlûkatın rızkını veren sıfatları ön plandadır. Bu bölüm, insanın hem maddi hem de manevi her türlü ihtiyacında; esaretten kurtulmak gibi zor hallerde dahi başvuracağı mutlak merhameti vurgular.
1

Ey hataları mağfiret eden

2

Ey belaları kaldıran

3

Ey ümitler kendisinde son bulan

4

Ey ihsanı bol veren

5

Ey hediyeleri geniş olan

6

Ey mahlûkata rızık veren

7

Ey ölümlere karar veren

8

Ey şikâyetleri işiten

9

Ey askerler gönderen

10

Ey esirleri serbest bırakan

Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok. Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar