﴿1﴾
يَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِيدِ
﴿2﴾
يَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِيدِ
﴿3﴾
يَا ذَا الْفَضْلِ الرَّشِيدِ
﴿4﴾
يَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِيدِ
﴿5﴾
يَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِيدِ
﴿6﴾
يَا قَرِيبًا غَيْرَ بَعِيدٍ
﴿7﴾
يَا مَنْ هُوَ الْوَلِىُّ الْحَمِيدُ
﴿8﴾
يَا مَنْ هُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ
﴿9﴾
يَا مَنْ هُوَ لَيْسَ بِظَلَّا مٍ لِلْعَبِيدِ
﴿10﴾
يَا مَنْ هُوَ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ
سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٧٧﴾
Cevşen-ül Kebir’in 77. Bab’ı, Allah’ın mutlak hâkimiyeti ile kuluna olan yakınlığını harmanlar. O’nun hem yüce Arşın sahibi ve adaletle cezalandıran olduğu, hem de kuluna şah damarından daha yakın, şefkatli bir dost olduğu hatırlatılır.
1
Ey yüce Arşın sahibi
2
Ey dosdoğru sözün sahibi
3
Ey yerli yerince yapılan fazıl ve kerem sahibi
4
Ey kıskıvrak yakalayan şiddetli azap sahibi
5
Ey vaad ve tehdit sahibi
6
Ey uzak olmayan yakın
7
Ey en fazla övgüye lâyık olan dost
8
Ey her şeyi müşahedesi altında tutan
9
Ey kullarına hiçbir şekilde zulmedici olmayan
10
Ey kuluna şah damarından daha yakın olan
Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar