﴿1﴾
يَا مَنْ خَلَقَنِى وَ سَوَّانِى
﴿2﴾
يَا مَنْ رَزَقَنِى وَ رَبَّانِى
﴿3﴾
يَا مَنْ اَطْعَمَنِى وَ سَقَانِى
﴿4﴾
يَا مَنْ قَرَّبَنِى وَ اَدْنَانِى
﴿5﴾
يَا مَنْ عَصَمَنِى وَ كَفَانِى
﴿6﴾
يَا مَنْ حَفِظَنِى وَ كَلَانِى
﴿7﴾
يَا مَنْ وَفَّقَنِى وَ هَدَانِى
﴿8﴾
يَا مَنْ اَعَزَّنِى وَ اَغْنَانِى
﴿9﴾
يَا مَنْ اَمَاتَنِى وَ اَحْيَانِى
﴿10﴾
يَا مَنْ اٰنَسَنِى وَ اٰوَانِى
سُبْحَانَكَ يَا لَٓا اِلٰهَ اِلَّا ٓ اَنْتَ الْاَمَانَ الْاَمَانَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ ﴿٦٥﴾
Cevşen-ül Kebir’in 65. Bab’ı, kulun Rabbi ile olan şahsi ve deruni bağını (Rububiyetin hususi tecellisi) konu alır. Allah’ın sadece alemlerin Rabbi değil, bizzat "benim" Rabbim olduğu; yaratılışımdan rızkıma, güvenliğimden hidayetime kadar her anımda özel olarak yanımda olduğu vurgulanır.
1
Ey beni yaratıp âzâlarımı düzene koyan
2
Ey bana rızık veren ve terbiye eden
3
Ey beni yedirip içiren
4
Ey beni kendisine yaklaştırıp yakın kılan
5
Ey beni günah tehlikelerinden koruyup bana kâfi gelen
6
Ey beni muhafaza edip ayıplarımı örten
7
Ey bana tevfîk edip hidâyet eden
8
Ey beni azîz kılıp ihtiyaçlarımı gideren
9
Ey beni öldürüp dirilten
10
Ey bana ünsiyet verip rızıklandıran
Bütün kusurlardan münezzehsin, Senden başka ilâh yok! Emân ver bize. Bizi Cehennemden kurtar